ตอนที่ 593: "News" (ข่าว)
อีสท์บลู
เหนือสะพานขนาดยักษ์...
คณะปฏิวัติ: "แสงสว่างแห่งการปฏิวัติ".... นั่นคือฉายาที่พวกเราเรียกคุณ เราได้่ตามหาคุณมาตลอด เป็นเวลากว่าสิบปีแล้ว คุณคือผู้รอดชีวิตคนเดียวจากอาณาจักรที่กล้่าสู้กับโลกนี้ โอฮาร่า
คณะปฏิวัติ: อย่ากลัวพวกเราเลยครับ... พวกเราคือพันธมิตรของคุณ หัวหน้าของพวกเราได้กำชับให้พวกเราคุ้มครองคุณอย่างสุดความสามารถ จากเงื้อมมือของรัฐบาลโลก หากเราได้พบกับคุณแบบนี้
โรบิน: หัวหน้าของนาย??
คณะปฏิวัติ: หัวหน้าของเหล่าผู้บัญชาการแห่งกองกำลังปฏิวัติ...ดราก้อน
โรบิน: (นั่นมันพ่อของลูฟี่นี่นา....) // ฮึฮึ... เป็นโชคชะตาที่แปลกจริงๆ
คณะปฏิวัติ: ? // ไปพบกับหัวหน้าเถอะครับ ผมจะไปส่งคุณเอง
โรบิน: ..... ไม่ล่ะ ขอโทษด้วยนะ แต่ฉันมีที่ที่ต้องกลับไปน่ะ อีกอย่าง พวกคุณไม่ต้องปกป้องฉันหรอก ฉันมีพวกพ้องอยู่แล้ว
คณะปฏิวัติ: อา กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางนั่นเอง ใช่แล้วล่ะ พวกเรามีข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณ...
*เสียงกริ่ง*
???: B2 กำลังโดนโจมตีจากศัตรู!
คณะปฏิวัติ: นายได้อ่านรึยัง!? ข่าวที่ว่าหมวกฟางลูฟี่เป็นลูกชายของดราก้อนน่ะ!?
คณะปฏิวัติ: ใช่แล้ว เห็นบอกว่าเขาหายตัวไปกลางสงครามน่ะ แต่ตอนนี้เขาปรากฎตัวอีกครั้ง พร้อมกับสร้างเหตุการณ์แบบนี้...!!!
คณะปฏิวัติ: พวกเราต้องเอาหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ให้นิโค โรบินอ่านแล้ว ฉันมั่นใจว่าเธอต้องเป็นห่วงเขาอยู่แน่... // ฉันคิดว่าเธอคงยังไม่ได้ผ่านสะพานมาแล้วหรอกมั้ง
คณะปฏิวัติ: เราจะข้ามซากปรักหลายแห่งก่อนที่ไปถึงปลายสะพานนะครับ // นี่เป็นเพราะว่าการสร้างสะพานคืบหน้าไปได้ด้วยดี ทั้งอาณาจักรก็ก้าวไปพร้อมกับมันได้ดีเช่นกัน อ้อ เมื่อกี้เราเพิ่งจะผ่านบริเวณสิ่งก่อสร้างเมื่อ 300ปีก่อนมาเองครับ
โรบิน: พวกเขาคิดจะสร้างสะพานแห่งนี้ไปทำไมกันนะ...!!?
คณะปฏิวัติ: นี่เป็นคำสั่งจากเผ่ามังกรฟ้าน่ะครับ ฉะนั้นมันไม่จำเป็นเลยว่าต้องมีเหตุผลเบื้องหลังรึเปล่า แต่จำนวนผู้เสียชีวิตจากคนที่พวกมันใช้เป็นทาสได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ...!
สารถี: โอ้ ขอบใจมาก // ถึงคุณโรบิน
โรบิน: ลูฟี่!! // ฉันดีใจจริงๆที่เห็นนายปลอดภัย
คณะปฏิวัติ: หืม มีอะไรเหรอ มีอะไรน่าสนใจเขียนไว้เหรอครับ?
โรบิน: ฮึฮึ.. // ใช่แล้ว
แกรนด์ไลน์ สรวงสวรรค์สีชมพู อาณาจักรคามะบักกะ
อิวะ: งั้นนี่ก็คือใบประกาศจับของหมวกฟางบอย?
ซันจิ: ใช่แ้ล้ว
อิวะ : นี่คือนักล่าโจรสลัดโซโล
ซันจิ: เออ!
อิวะ: และนี่คือแมวขโมยนามิ
ซันจิ: ช่ายค้าบบ!
อิวะ: และนี่คืือจ้าวแห่งการซุ่มยิงโซเงคิง
ซันจิ : อืม...
อิวะ: แล้ว นี่ก็คือเธอ?
ซันจิ: ใช่ที่ไหนล่ะวะ!!
อิวะ: เห็นมั้ย ฉันว่าแล้ว! เธออยู่ไหนล่ะ!? ไม่เห็นมีหลักฐานยืนยันสักชิ้นว่าเธอเป็นลูกเรือของหมวกฟางบอยจริงๆน่ะ!!
ซันจิ: ฉันก็บอกไปแล้วไง ว่าฉันเป็นลูกเรือของเขา!!! แค่บอกมาเถอะว่าตอนนี้ลูฟี่เป็นยังไงบ้าง ราชากะเทย!! // ในหนังสือพิมพ์ลงข่าวว่านายอยู่กับลูฟี่ตลอด!!!
อิวะ: ......งั้น นี่ก็คือเธอ?
ซันจิ: ม่ายย!!! ฉันหมายถึง ใช่.. แต่ก็ไม่ใช่...!!!!
....อย่างน้อยๆนั่นมันก็ชื่อของฉันนะ......
อิวะ: มันเจ็บปวดอะไรนักรึไงที่ต้องพูดแบบนั้นน่ะ?
ซันจิ: เออ นั่นมันฉันเองแหละว่อย!!! ไอ้ใบประกาศจับปัญญาอ่อนนั่น....มันคือฉันเอง!
อิวะ: ไม่อะ ไม่เห็นจะเหมือนเธอสักนิด
ซันจิ: งั้นก็เลิกบังคับให้ฉันต้องพูดอย่างนี้เซ่!!! นายทำให้ฉันต้องมากระอักเลือดเสียเปล่านะเฮ่ย!!
อิวะ: ไม่มีประโยชน์หรอก ตราบใดที่ยังมีโอกาสแม้ 0.1% ที่เธอเป็นสายให้รัฐบาลหรือพวกกองทัพเรือ ฉันไม่มีทางให้ข้อมูลเกี่ยวกับหมวกฟางบอยแก่เธอหรอก!!!
ซันจิ: ก็ได้... งั้นได้โปรดให้ฉันยืมเรือด้วย ฉันจะไปจุดนัดพบที่ลูฟี่เองก็ควรจะไป!!
อิวะ: ฉันก็จะไม่ให้เรือเธอเหมือนกัน
ซันจิ: งั้นฉันก็จะว่ายน้ำไปเอง!!!
อิวะ: อืมมมมมมมมม งั้นก็ได้ เธอทำให้ฉันเชื่อขึ้นมาหน่อยเพราะใจที่ซื่อตรงแบบนั้นนะเนี่ย เธออยากรู้ข่าวของหมวกฟางบอกใช่มะ? ดี ฉัน...
ซันจิ : หรือว่า...
อิวะ: ...จะไม่บอกเธอหรอก! ฮีฮ่า!
กะเทย: โอ้โห ฉันเกือบถูกหลอกแล้วเนี่ย!!
กะเทย: ท่่านอิวะ!
ซันจิ: หุบปากไปซะ!!
ซันจิ: แฮ่ก... แฮ่ก.... บ้าเอ๊ย
กะเทย: เขาอ่อนแอลงแล้ว
กะเทย: เวลานี้แหละ จับเค้าใส่ชุดสุดหวานซะเลย!
ซันจิ: ฉันจะไม่มีทางแต่งตัวอย่างนั้นอีกเด็ดขาด!! ฟังเอาไว้!!!
ฉันคือชายเหนือชาย ที่รักแต่สาวๆเท่านั้น!! อย่าบังอาจมาเข้าใกล้ฉันนะ!!!
....เฮ่ นายชื่ออิวะใช่ไหม? ก็ได้ ฉันจะยึดเรือของนายอย่างโจรสลัดที่แท้จริง มาดวลกับฉัน!!
อิวะ: ได้สิ
(ซันจิโดนอัดเละ)
อิวะ: ฉันจะบอกข่าวเกี่ยวกับหมวกฟางบอยให้ก็ได้ คิ้วม้วนบอย
ซันจิ: ....ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ?
อิวะ: อืม คงเพราะว่าข่าวมันลงทั้งในหนังสือพิมพ์ ให้โลกทั้งใบรู้แล้วไงล่ะ // สงสัยจริงๆว่าเขาทำอะไรอยู่นะ?
ซันจิ: หนังสือพิมพ์ของวันนี้.... อะไรเนี่ย!? ลูฟี่!?
อินาซึมะ: คุณอิวะ!! เราได้รับโทรศัพท์จากบัลติโก้..!!
อิวะ: โอ้ อย่างนั้นเหรอ
อินาซึมะ: ตามฉันไปที่ห้องสื่อสารได้เลย
แกรนด์ไลน์ บัลติโก้ เกาะแห่งดินขาว
อิวะ: ข่าวก็ได้พูดถึงความสัมพันธ์กับการ์ปเช่นกัน ประวัติของคุณได้ถูกเผยแพร่ไปทั้งโลกแล้วสินะ ดราก้อน?
พวกทหารของคณะปฏิวัติว่ายังไงกันบ้างล่ะ?
ดราก้อน: เฮอะ... พวกเขาก็แค่รู้กันสักที ว่าหัวหน้าจอมโหดเป็นแค่มนุษย์ธรรมคนหนึ่ง ที่มีเลือดเนื้อเหมือนกัน ก็แค่นั้น
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ลูฟี่เองก็ไม่ใช่เด็กแล้ว แต่ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะอยู่กับนาย...
อิวะ: นายอ่านข่าววันนี้รึยัง? หมวกฟางบอยนี่เป็นจ้าวแห่งความน่าตกใจจริงๆ!
เขาคงได้พฤติกรรมแบบนี้มาจากพ่อแม่จริงๆซะล่ะมั้ง
ดราก้อน: ......
[แมลงโทรสารขาว(หายาก) ส่งคลื่นรบกวนเพื่อสกัดการถูกดักฟัง]
อิวะ: ยังไงก็เถอะ ฉันกับอินาซึมะ....
อิวะ: ... หลังจากเรื่องทั้งหลายที่เกิดขึ้นเนี่ย เรามีหลายอย่างที่อยากจะพูดกับนายเลย
ดราก้อน: อืม ฉันก็คิดอย่างนั้น...
อีกไม่นาน เราต้องรวบรวมผู้บัญชาการทุกคนที่กระจายอยู่ทั่วโลก จากการตายของหนวดขาว หนทางของโลกใบนี้ และหนทางของรัฐบาลโลกได้เปลี่ยนไปอย่างมาก... และฉันมีเรื่องจะบอกนายเกี่ยวกับคุมะ
อิวะ: !!.... ใช่แล้ว ฉันอยากจะรู้เรื่องนี้จริงๆ ทำไมเขาถึงทำตามคำสั่งของรัฐบาลโลกล่ะ?
ไม่มีคุมะคนที่ฉันรู้จักอีกแล้ว... หมอนั่นมันพยายามจะฆ่าฉัน!!
ดราก้อน: ........
แกรนด์ไลน์ หมู่เกาะชาบอนดี้
ท่าเรือที่เธาซัน ซันนี่จอดเทียบ
โกรฟ 44
ซุนหงอคง(ขอใช้ชื่อนี้แล้วกันครับ
) : ส่งเรือลำนั้นมาซะ!! เรือนั่นเป็นเรือของหมวกฟางลูฟี่ ลูกชายของนักปฏิวัติดราก้อนใช่ไหม?ถ้าพวกเราเอาเรือนี้ไปให้กองทัพเรือ เราคงได้ตังเพียบแน่ๆ!! พวกเรามันอยู่ในธุรกิจเดียวกัน... ถ้าแกยอมส่งเรือมาดีๆ เราจะแบ่งเงินให้แน่นอน แก๊งไรเดอร์ปลาบิน!!!
ดูวัล: อะไรนะ? ตะกี้บอกว่าสุดหล่อรึเปล่า?
ซุนหงอคง: ได้ยินเป็นแบบนั้นได้ไงวะ!? ส่งเรือมาซะ ไอ้หน้าโง่!!!
Duval: ฝันไปเถอะ ไอ้บ้าเอ๊ยยยย!!!
Duval: ฟังนะ!! ฉันคนนี้ สุดหล่อดูวัล ไม่มีทางส่งเรือภายใต้ความโรแมนติก...เอ้ย สถานการณ์ใดๆทั้งนั้น!!
ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันไม่มีทางแตะต้องเรือของนายน้อยแน่นอน!!! ฉันจะ ยังไงดี ฉันจะแตะต้องสาวๆเท่านั้น!! เอ่อ ฉันหมายถึง ฉันไม่ปล่อยให้แกแตะต้องเรือลำนี้เด็ดขาด!! ใช่ไหมพวกแก!?
ลูกน้อง: ใช่แล้ว! สุดหล่อ!
เคมี่: วู้ว!! ดูวัลลี่ เท่มากๆเลย~~!
ดูวัล: เห็นไหม ฉันได้คำชมจากสาวๆ เพราะว่าฉัน สุดหล่อ! // รักเธอเหมือนกันนะจ๊ะ!
เคมี่: ที่แรกที่พวกเราจะพาพวกเค้าไปคือคาเฟ่เงือกนะ! ทันสมัยดีออก!
ฮัจจัง: นิวววว ฉันว่าที่ีที่ดีที่สุด น่าจะเป็นโรงฝึกคาราเต้มนุษย์เงือกมากกว่านะเคมี่
ปั๊กปากุ: ฉันสัญญากับโครงกระดูกนั่นแล้ว ว่าฉันจะแนะนำเจ้าหญิงเงือกให้รู้จักน่ะ
แก๊งปลาบิน: หัวหน้าดูวัล พวกมันไม่สนใจคุณแน่ะ!
ดูวัล: จริงเรอะ! จริงเร้อ ไม่สำคัญน่า~
เคมี่: เฮ่ แชกกี้จัง? พวกเค้าจะกลับมาด้วยบิเบิ้ลการ์ดนี่ใช่ไหม? เท่าที่เห็นในหนังสือพิมพ์ เหมือนลูฟี่จินจะสบายดีนะ!
แชกกี้: ใช่แล้ว คงใช้เวลาบ้าง.... แต่ตอนนี้เรย์เค้าได้ไปพบลูฟี่อย่างปลอดภัยแล้วล่ะ จนกว่าจะถึงตอนนั้น พวกเราคงต้องคอยปกป้องเรือลำนี้ไปก่อน....
ดูวัล: เฮ่ พี่สาว! พวกเราอยู่ที่นี่เพื่่อจุดประสงค์นั้นแหละ! ฉันไม่แคร์อยู่แล้วว่าใครจะมา ไม่ว่าจะเป็นทหารเรือหรืออะไรก็ตาม...
แก๊งปลาบิน: หัวหน้าดูวัล!!! นี่มันคุมะ!!!
ดูวัล: หมีเหรอ? มันไม่มีหมีบนเกาะนี้หรอกน่า.... ( คุมะ แปลว่า หมี )
จ๊ากกกกก!!! นี่มัน"เจ็ดเทพโจรสลัด" บาโธโลมิว คุมะ!!!!
แชกกี้ : ไม่ต้องตกใจไป.. เขาเคยมาพบกับคุณเรย์ครั้งหนึ่งแล้ว // นายเป็นมิตร // หรือเปล่า?
แกรนด์ไลน์ เกาะแห่งทะเลทราย อาณาจักรแห่งทราย // อาณาจักรอลาบาสต้า เมืองหลวงอาลูบาน่า
คอบร้า: พวกโจรสลัดเป็นยังไงบ้าง
เปรู : เราไล่พวกมันไปเรียบร้อย อาณาจักรไม่ได้รับความเสียหายใดๆครับ
พวกเรากำลังเสริมกองกำลังที่อ่าว แต่ว่า..
จาคา: พวกเราต้องระวังเป็นพิเศษไปสักระยะหนึ่ง
คอบร้า: ฉันอยากให้โจรสลัดทุกคนเป็นอย่างลูฟี่นะ แต่ท่าทางจะเป็นไปได้ยาก
เปรู: โอ้ ผมเพิ่งนึกออก... ท่านได้อ่านหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดหรือยังครับ ฝ่าบาท?
คอบร้า: อ่านแล้ว... // บิบีเอาหนังสือพิมพ์ไปอ่านในห้อง ท่่าทางจะสับสนอะไรอยู่น่ะ
บิบี: อืมม.... นี่เป็นแฟชั่นรึไง!? ไม่หรอกมั้ง ก็นี่คือลูฟี่นี่นะ....
แกรนด์ไลน์ เมืองแห่งหนึ่ง ในอาณาจักรแห่งหนึ่ง
คร็อคโคไดล์: นี่ก็เกือบสามอาทิตย์ตั้งแต่สงครามแล้ว... พวกมันหนีรอดออกไปได้ และตอนนี้... มันกำลังทำอะไรอยู่นะ...??
ดัส: ฉันคิดว่าเขาคงคิดจะทำอะไรสักอย่าง ถ้าไม่ได้เป็นแบบนั้น ก็คงบ้าไปแล้วมั้ง
คร็อคโคไดล์: คิดอย่างนั้นเหรอ ดัส?
ดัส: หมวกฟางกำลังบาดเจ็บ บาดแผลพวกนั้นมันไม่หายง่ายๆหรอก?
คร็อคโคไดล์: คึคึ.... นายจะกวนฉันรึไง? แผลของพวกเรายังหายหมดแล้วเลย....
จริงๆแล้ว ฉันคิดว่าจะกลับไปโลกใหม่สักหน่อย จะไปกับฉันไหมล่ะ?
ดัส: แน่นอน
แกรนด์ไลน์ เกาะแห่งหนึ่ง...
กลุ่มบากี้: กัปตันบากี้!! พวกเราค้นหาคุณแทบตาย!!
โมจิ: หลังจากที่คุณถูกจัีบไป... พวกเรากังวลมากจนไม่สามารถนอนหลับได้เลย!
คาบาจิ: พวกเราทั้งขึ้นเหนือลงใต้ เพื่อที่จะช่วยเหลือคุณ! พวกเราใช้เวลาต่อสู้เป็นวัน เต็มไปด้วยบาดแผลแห่งความพ่ายแพ้ ทันใดนั้น คุณก็มีข่าวในหนังสืิอพิมพ์ดุจฮีโร่ ทั้งๆที่น่าจะยังอยู่ในคุกแท้ๆ!!
พวกเราตามหาคุณมาตลอด พวกเราเชื่อในตัวคุณ และคิดกับตัวเองว่า .... เห็นรึยัง โลกนี้!? นี่แหละกัปตันของเราWe followed you all this time, believed in you, and thought to ourselves...
บากี้: พวกแก....พวกแกศรัทธาฉันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย.....ฉันอยากจะเจอพวกแกจริงๆ!!!
กลุ่มบากี้: กัปตันบากี้!!!!!
อัลบิด้า:..... อืม ไม่ใช่ว่าพวกนายเลิกล้มเรื่องบากี้ไปนานแล้วเรอะไง?
โมจิ: เอาล่ะ พวกแก ฉันคือรองกัปตันของกลุ่มโจรสลัดบากี้ โมจิ!!!
โจรสลัด: เฮ!!! ลูกพี่โมจิ!!!
คาบาจิ: และฉันคือหัวหน้าที่ปรึกษา คาบาจิ!!
โจรสลัด: เฮ!!! ลูำกพี่คาบาจิ!!
อัลบิด้า: ว้าว พวกนี้มันพวกหน้าคุ้นๆที่มีค่าหัวสูงๆทั้งนั้นเลยนี่....
บากี้: เฮ่ อัลบิด้า อยากเห็นอะไรแจ๋วๆมะ?
อัลบิด้า: เป็นไปไม่ได้!!! ลายแทงสมบัติของกัปตันจอห์น!?
บากี้: ก๊ากฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!! คลื่นแห่งโลกนี้ไม่ได้ไหลไปที่ไหนหรอก....
แต่มันกำลังมุ่งตรงมาที่ฉันคนนี้!!!
กัลดีโน่: เฮ่ บากี้ นายเพิ่งได้ข้อความจากค้างคาวของรัฐบาลโลกแน่ะ
บากี้: อะไรนะ!? พวกมันรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่!?
กัลดีโน่: นี่มัน เหลือเชื่อ...!!!
บากี้: เฮ่ย!! อย่าชิงอ่านก่อนฉันสิฟะ!!!
ข่าวดีหรือข่าวร้าย?
แถม
Credit : apforums
)
ดราก้อนเนี่ย ปรากฎตัวทีไรหน้าตาเปลี่ยนไป ทีละนิดๆทุกที
